المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )

242

اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )

رؤيت آن حضرت از كليهء اشخاصى كه نظير او هستند چشم‌پوشى مينمايم ، چه كسى از من سزاوارتر است كه مثل حضرت محمّد صلى اللّه عليه و آله به او عطا شود ، امر حضرت محمّد امر خلق نيست بلكه امرى است از طرف خداى بزرگ فاطمه بنت اسد پيغمبر خدا را ( چون نور ) چشم خود قرار داده بود ، چنانچه خود آن حضرت يك لحظه از نظر فاطمه غائب ميشد تمثال او از نظر فاطمه بنت اسد غائب نمىشد ، آن حضرت را مفقود نميدانست ، ناراحت بود تا اينكه پيغمبر را حاضر نمايد و مشغول غذا دادن ، شستشو كردن ، نظيف نمودن ، لباس پوشانيدن ، روغن مالى كردن ، خوشبو كردن و اصلاح كار آن حضرت شود ، در روز مواظب شير دادن آن بزرگوار بود ، همين‌كه شب مىشد مشغول بحاضر كردن رختخواب و ( وسائل ) خواب و متّكا و گهوارهء آن حضرت ميگرديد . صفات پسنديدهء رسول الله ( ص ) حضرت صادق عليه السّلام فرمود : در خانهء ابو طالب درخت خرمائى بود كه زياد بار ميگرفت و بسيار خوش طعم و خوش خوراك بود ، بدنبال طعم آن بوى خوش و معطرى نظير بوى زعفرانى كه با عسل آب شده باشد استشمام مىشد ، آن درخت خرما پرپوست و كم خوار بود و هسته آن باريك بود . رسول خدا صلى اللّه عليه و آله همه روزه با همسال‌هاى خود از قبيل ابو سفيان كه عموزاده آن حضرت بود و ابو سلمه و مشروح بن نويبه نزد آن درخت مىآمدند و آنچه را كه از آن خرما بوسيلهء وزيدن باد و منقار زدن پرندگان ريخته بود جمع ميكردند . فاطمه بنت اسد نميديد كه پيغمبر خدا صلى اللّه عليه و آله در جمع كردن خرماى نارس و رسيده بهم‌سال‌هاى خود